امروز صبح اولین چیزی که در گودر می‌خواندم یکی از پست‌های وبلاگ سمیه توحیدلو بود که آخرش خبر را اضافه کرده بود. هول کردم. این طرف و آن طرف دنبال منبعی گشتم که خبر را تایید کند. درست بود. دلم گرفت. خیلی…

اولین باری که اسمش را شنیدم نمی دانم دقیقا چند ساله بودم، فقط یادم هست که سواد خواندن داشتم و می‌خواندم که روی در و دیوار نوشته بود مرگ بر منتظری خائن و … آن زمان که این چیزها را نمی‌فهمیدیم، فقط همین تصویر دیوارها در ذهنم ماند و این سوال که چرا خائن. بعدتر که دوم خرداد شد و روزنامه‌خوان شدم و کتاب‌خوان فهمیدم که ماجرا چه بوده و او چه کرده که از دید این‌ها شده خائن. کم کمک تصویری از او در ذهنم نقش بست که متفاوت بود با اکثر هم لباس‌هایش. کسی که بزرگ بود اما مظلوم.

حالا فرقی نمی‌کند که آن طرفی‌ها ما را مسخره کنند یا بعضی این طرفی‌ها متهم‌مان کنند به جوگیر شدن، ما عزادار آیت‌الله هستیم.

* کتاب خاطرات آیت‌الله منتظری رو اینجا آپلود کردم.