میثم دعوت کرده که به مناسبت روز وبلاگ از انگیزه شروع وبلاگ‌نویسی یا وبلاگی که احیانا محرک شروع وبلاگ‌نویسیم بوده بنویسم. با اینکه الان ۴ روز از روز وبلاگ گذشته ولی به احترام دعوتش و اینکه ثابت کنم تو یک هفته می‌تونم دو تا پست هم بنویسم، این پست رو منتشر می‌کنم.
دقیقا یادم نمیاد از چه سالی شروع به وبلاگ‌نویسی کردم یا حتی اولین وبلاگم کدوم بود، به خاطر همینم یادم نمیاد که وبلاگ خاصی باعث تحریکم برای شروع اولین وبلاگم بوده باشه ولی بعدها در زمان‌های مختلف یک سری وبلاگ‌ها بودن که محرک این انگیزه بودن (مثل پینک فلویدیش – عصیان – شراگیم – یک گیله‌مرد – مهرواژ – نازلی)
این از انگیزه‌ها، ولی اینکه تو وبلاگ‌نویسی به کجا می‌خوام برسم. باید بگم که خیلی به جای خاصی نمی‌خوام برسم، فقط همین که وبلاگ رو مرتب بروز کنم یکی از آرزوهای دست‌نیافتنی منه. در مورد الگوی وبلاگ‌نویسی هم کسی رو به عنوان الگو در نظر ندارم. اصلا با این الگو و الگوسازی مشکل دارم.

بلاگ‌هایی که باید دیده شوند
این قسمت رو از صادق کش می‌رم که خواسته بود ۵ تا وبلاگ رو به دیگران که شاید نمی‌شناسنشون معرفی کنیم. من ۳ تا می‌گم:
توهم‌نامه
که الان رفته سوئد و تو وبلاگش داره اروپانامه می‌نویسه
a cup of me
از اون وبلاگا که سبک نوشتنش آدم رو جذب می‌کنه. حالا فرقی هم نمی‌کنه که روزمره بنویسه یا سیاسی یا هرچی
گفتنی‌ها
این آخری هم وبلاگ یه افغان هست که وقتی می‌خونی واقعا تعجب می‌کنی که چقدر مشکلات این دو تا کشور شبیه هم هستن.
البته اینا که معرفی کردم همه از من شناخته‌شده‌ترن ولی خوب هدف معرفی به کسایی بود که شاید کمتر با وبلاگ‌های فارسی آشنا هستن.

=-=-=-=-=
Powered by Bilbo Blogger