یکی از دسته‌های موضوعی این وبلاگ این خواهد بود: «من آی‌تی‌نویس نیستم». در واقع به خاطر این، چنین عنوانی برای این دسته‌ از نوشته‌ها اینتخاب کردم که هم یادآوری برای خودم باشه که بدونم تخصصی در این زمینه ندارم و هم اینکه تذکری به کسی که این نوشته‌ها رو می‌خونه تا به اون‌ها به عنوان نوشته‌های جدی و تخصصی نگاه نکنه. این نوشته‌ها فقط نگاه شخصی منه، دقیقا مثل بقیه بخش‌های وبلاگ.

حدود ۱۰ روز می‌شه که نسخه‌ جدید اوبونتو گنو/لینوکس منتشر شده. و من بالاخره با انتشار این نسخه کاربر kde شدم. کوبونتو ۸.۱۰ از میزکار kde4 استفاده می‌کنه که با اینکه هنوز در اول راهه ولی همین الان هم به پایداری و تکامل قابل قبولی رسیده. ظاهر فوق‌العاده جذابی داره و سرعت مناسبی هم داره. هنوز کاملا با همه زیر و بم‌اش آشنا نشدم ولی به نظر می‌رسه کار کردن باهاش برام خیلی جالب و دقیقا مطابق سلیقه‌ام باشه.

این تصویر رو تقریبا بدون هیچ تغییری از دسکتاپ کوبونتو ۸.۱۰ گرفتم. جذاب نیست؟ به نظر می‌رسه تا مدت‌ها حتی تصویر بک‌ گراند رو هم عوض نکنم.

این پست مقدمه‌ای هست برای پست‌ها کوتاه احتمالی بعدی در مورد لینوکس و نکات جالبی که درباره‌اش یاد می‌گیرم.